Η ιστορία του μεταξιού χάνεται στα βάθη των αιώνων και είναι συνυφασμένη με την Κίνα, όπου πολύ πριν αρχίσει η επεξεργασία του, ο μεταξοσκώληκας ζούσε σε άγρια μορφή πάνω στις μουριές. Σύμφωνα με τους Κινέζους συγγραφείς, η τέχνη της εκτροφής του μεταξοσκώληκα και η επεξεργασία του μεταξιού ανακαλύφθηκε τυχαία από την αυτοκράτειρα Σι Λιγκ Τσι το 2.690 π.Χ. όταν σύμφωνα με το μύθο, ένα κουκούλι έπεσε μέσα στο βραστό νερό του τσαγιού της. Στην προσπάθειά της να το βγάλει έξω, τράβηξε μία εξαιρετικά λεπτή και ανθεκτική κλωστή, την πρώτη μεταξωτή ίνα.

Η Σηροτροφία είναι ο κλάδος της γεωργίας που ασχολείται με την εκτροφή του μεταξοσκώληκα, την καλλιέργεια της μουριάς και την παραγωγή μεταξόσπορου, με σκοπό την παραγωγή μεταξιού.

Σύμφωνα με την παράδοση, η διάδοση της σηροτροφίας από την ανατολή στη δύση έγινε από δύο μοναχούς του Βυζαντίου με εντολή του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού, στα πλαίσια των περιηγήσεών τους για την εξάπλωση της Χριστιανικής θρησκείας. Έτσι, το 554 μ.Χ. μετέφεραν κρυφά μέσα στα κούφια μπαστούνια τους αυγά μεταξοσκώληκα, από τα οποία ξεκίνησε ουσιαστικά όλη η παγκόσμια σηροτροφία.

Τα Βυζαντινά υφάσματα υψηλής ποιότητας ήταν από μετάξι, το οποίο στους πρώιμους χρόνους εισαγόταν σε ακατέργαστη μορφή από την Άπω Ανατολή σε εργαστήρια που ελέγχονταν από το κράτος.

Οι “δρόμοι του μεταξιού” επίσημα χρονολογούνται από την εποχή των Αυτοκρατόρων της δυναστείας Χαν (206 π.Χ. – 220 μ.Χ.).

Κατά τη Βυζαντινή εποχή, τα καραβάνια με τα πολύτιμα και πανάκριβα μεταξωτά ξεκινώντας από την Κίνα διέσχιζαν χιλιάδες χιλιόμετρα και περνώντας τη Μικρά Ασία, έφθαναν στην Κωνσταντινούπολη, για να ταξιδέψουν από εκεί στις μητροπόλεις της Δύσης. Αυτήν την περίοδο, τα βυζαντινά ανάκτορα κρατούσαν μυστική την τεχνική της σηροτροφίας, σταδιακά, όμως, έγινε γνωστή και αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο, που ονομάσθηκε από τότε Μοριάς, λόγω της καλλιέργειας της μουριάς.

Δύο αιώνες μετά την καλλιέργεια της σηροτροφίας από τους Βυζαντινούς, οι Άραβες κατέκτησαν την Ισπανία και διέδωσαν την τεχνική της εκτροφής του κουκουλιού που είχαν πάρει μετά από επιδρομή στην Πελοπόννησο. Το 1.130 η σηροτροφία διαδόθηκε στη Σικελία και τη Νότια Γαλλία και από εκεί στην υπόλοιπη Ιταλία. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους ,το 1.204 εισήχθη η σηροτροφία και στη Βενετία. Όταν ο Πάπας Κλημέντιος V’ μετέφερε την έδρα του από τη Ρώμη στην Αβινιόν, στις αρχές του 14ου αιώνα, η σηροτροφία πέρασε και στη Γαλλία, όπου επί Λουδοβίκου ΧΙ (1461 – 1483) ιδρύθηκαν στη Λυών και την Τουρ τα πρώτα μεταξουργεία.

↓